The Road to Nowhere

The Road to Nowhere

The Road to Nowhere

Voordat we een nieuwe blog beginnen en als ik weer een introductie wil schrijven, lees ik altijd weer, met veel plezier, onze voorgaande blogs en vooral de introducties. En al doende kom ik tot de conclusie dat er ten opzicht van een jaar geleden niet heel veel veranderd is. Nu kan ik natuurlijk de eerste alinea rechtstreeks kopiëren, maar ik zal het voor jullie samenvatten; er is nogal wat gebeurd de laatste tijd, de mist is wederom opgetrokken, we hebben er zin in en we gaan er helemaal voor. Hoe de reis is ontstaan? Maar laat ik bij het begin beginnen en dat is ergens eind januari. Terwijl we nog half gebruind waren van onze Florida trip hebben we uit de digitale prullenbak de allereerste route van vorig jaar geplukt en zijn we op basis daarvan onze route gaan plannen. Deze route werd vorig jaar verworpen vanwege de mogelijke lage temperaturen in de maand mei, nu gaan we een maand lat... Lees Door »

Quick Update:An almost perfect start

Quick Update:An almost perfect start

Al wachtend op onze aansluiting naar New Orleans schrijf ik een kort stukje over gisteren. Want in tegenstelling tot dat wat we gepland hadden, zijn we gisteren al op weggegaan richting Schiphol. Zo halverwege de dag begonnen de koffers langzaam gevuld te raken en raakten wij steeds meer in de stemming om op weg te gaan. Ons plan was om morgen met de trein uit Deventer te vertrekken, om rond een uur of negen op Schiphol aan te komen en de malle molen van het internationaal vliegen te ondergaan. Maar naarmate de middag vorderde en ,wat er buiten de koffers inpakken om nog, allemaal moest gebeuren. Besloten we rond een uur of drie om een paar dingen af te zeggen, wat ons de tijd gaf om relaxed op vakantie te gaan, door in plaats van morgen, al vanavond een hotel te pakken bij Schiphol en de volgende ochtend het tempo een stuk omlaag kon. Zo gezegd, zo gedaan. Nadat ik nog een introductiege... Lees Door »

Met vliegende vaart naar de hemel en terug

Met vliegende vaart naar de hemel en terug

Deze hemelvaartsdag begon voor ons dus een stuk rustiger en later dan we oorspronkelijk hadden bedacht, want pas zo rond een uur of zeven begonnen een aantal wekkers af te gaan en die hebben we ook nog een keer kunnen wegdrukken. Na een stevig van der Valk ontbijt en de rit naar Schiphol hebben we ons in de malle molen van het leven van reizigers gegooid. Na de gebruikelijke check-in, bagage afgifte, paspoort controle, kop koffie, laatste sigaret, full body scan en in mijn geval een zeer grondige persoonlijke full body fouillering zaten we dan in het vliegtuig op weg naar onze eerste stop van vandaag; Washington D.C. Maar vanaf toen ging alles dan ook in vliegende vaart. De vlucht naar Washington was rustig en gladjes. Na onze ervaring vorig jaar in Detroit, maakten we ons een beetje zorgen of we onze vlucht naar New Orleans wel zouden halen. We hadden immers maar 2 uur om over te stappe... Lees Door »

Water, water and even more water

Water, water and even more water

Dat de klok kapot is, spreekt voor zichzelf en net als andere jaren werd ik rond een uur of 11 Nederlandse tijd wakker. Uiteraard is vier uur veel te vroeg en dus heb ik me nog maar even omgedraaid, maar om half zes was de slaap echt weg en ben ik maar opgestaan om het ding te doen wat ik altijd doe op onze eerste dag in de Verenigde Staten: Bloggen. Net als een half jaar geleden in Florida worden ook nu temperatuurrecords verbroken. Was het in Florida de kou die de staat in bedwang hield, hier is het de warmte en al was het nog geen zes uur, was ik al behoorlijk overdressed met m’n korte broek en t-shirt in een temperatuur van bijna 30 graden Celsius. Dat was de enige keer dat jullie ons zullen horen over de temperatuur, we wisten waar we aan zouden beginnen. Zo rond een uur of zeven was ook Robert in het land der levenden en dat is voor ons een mooi moment om gezamenlijk koffie te gaan... Lees Door »

Dutch men on Frenchmen

Dutch men on Frenchmen

Onze tweede dag in het warme New Orleans. Na een goede nachtrust waren we iets later wakker dan de vorig nacht omdat het uitgaansleven van New Orleans ons niet voor 2 uur naar bed liet gaan. We hebben ontbeten in het hotel bij de zwembad. We hadden de keuze tussen muffins, muffins of een soort van croissant met jam. Ramon had via een tweep gehoord dat het World War II museum de moeit van het bezoeken waard was. Dus besloten we om de ochtend op deze manier in te vullen. Het was of een half uur lopen of 5 minuutjes met de toeristische Streetcar We kozen voor het laatste. We zijn Royal street afgelopen naar Canal Street waar de halt van de tram was. De tram bracht ons naar het Warehouse District waar een aantal museums zijn gevestigd, waaronder het Nationale WWII museum. Nu kon je je afvragen waarom New Orleans of all places het Nationale WWII museum gehuisvest kreeg. Dat vroegen wij ons oo... Lees Door »

Many Gnats and one Lepricorn

Many Gnats and one Lepricorn

Vandaag gaan we op het vliegveld van New Orleans onze huurauto voor de komende weken ophalen. Nadat we tegen half negen hadden uitgecheckt zijn we met de Taxi naar National Car Rental op het vliegveld gereden. De taxichauffeur had wel zin een praatje en begon in een plaatselijk dialect van alles te vertellen over de gevolgen van Katrina en zijn moeder die vlakbij het vliegveld woont. We hebben de helft niet kunnen verstaan. Hij vroeg of we in Nederland last hadden van orkanen, “nee” zeiden we, overstromingen? “ nee”, Tornado’s? , “nee” warme zomers? “ nee ook niet” “Aardbevingen”? probeerde hij nog… wij in koor: “nee ook niet”. “Wauw” zuchtte hij.. en was even stil…. Na een vlotte taxirit hadden we al snel de sleutels van onze auto in bezit. Een zwarte Mid Sized SUV van het merk Hyundai SantaFe. Een prima auto met alles aan boord wat we nodig hebben. De Tomtom hebben we aan de voorruit g... Lees Door »

Forty Two

Forty Two

Zoals je gisteren al hebt kunnen lezen was het rond een uur of twaalf bedtijd voor ons, dus werden we niet al te laat fris wakker. Rond een uur of half negen werden we verwacht aan tafel voor het beroemde ontbijt van Christine. Nu blijf ik het concept van een B&B vreemd vinden en zeker het gezamenlijk ontbijt, waar je met, in dit geval, 6 vreemden aan een tafel zit, iedereen hopende dat de ander het gesprek opent. Ik ben toch meer van het onpersoonlijke van een hotel, waar ik sacherijnig kan zijn en in alle stilte kan genieten van een kop koffie en hooguit 1 muffin. Maar gelukkig was iedereen in een goede en spraakzame bui en al pratende het, inderdaad, geweldige en zeer uitgebreide ontbijt van Christine kon verorberen (lunch check). Rond een uur of negen excuseerden wij ons van tafel, want we hadden nog een lange rit voor de boeg op weg naar Little Rock en een kwartier later zaten w... Lees Door »

The Natural State

The Natural State

Voor een tweede maal voor 12 uur naar bed betekent natuurlijk dat we nu helemaal uitgerust zijn en dat we ook vroeg wakker waren. Na een onpersoonlijk hotel ontbijt met een lekkere kop koffie bespraken we, geheel niet sacherijnig, de plannen voor vandaag. Vandaag trekken we naar Tulsa in de staat Oklahoma en we kunnen daar op twee manieren komen; via de snelle grijze Interstate of via een mooie groene omweg. Aangezien onze verwachtingen met betrekking tot Tulsa laag gespannen zijn, besluiten we om de 100 mijl langere en groenere omweg te rijden. En zo zaten we rond een uur of negen in de auto op weg naar Hot Springs in de staat Arkansas. Voordat je bij het moois bent, moesten we nog eerst wel wat grijs beton verwerken, maar naarmate we dichter bij Hot Springs kwamen werd het groener, bergachtiger en rustiger. We besloten om het National Park Hot Springs te laten voor wat het is, want we ... Lees Door »

A Trip down Memory Lane 66

A Trip down Memory Lane 66

Vandaag gaan we van Tulsa Oklahoma naar Wichita in Kansas. Daarmee bezoeken we onze 25ste staat in Amerika. Op de helft dus! Na het ontbijt in het hotel hadden we de koffers al weer snel in de auto en verlieten we Tulsa via Interstate 44 Oost richting Joplin (die door een tornado half is verwoest). Niet de gebruikelijke route om in Wichita te komen maar we hebben het idee opgevat om nog een stukje Route 66 mee te pakken. Voor Tulsa liggen nog een aantal bijzondere Route 66 landmarks die wouden bezoeken. Daarna zouden we via de binnenwegen noordelijk gaan om uiteindelijk via de US 400 oostelijk Wichita in te rijden. Onze eerste Route 66 landmark zou een van de meest gefotografeerde zijn op de route: een 25 meter lange blauwe walvis in the city of Catoosa, net na Tulsa. Dit opvallende ding kun je ook missen want we moesten toch omkeren omdat we deze de eerste keer over het hoofd hadden gez... Lees Door »

25 outta 50

25 outta 50

En zo zijn we alweer een week onderweg om de weg naar nergens te ontdekken en wil ik deze blog van onze dag op weg van Wichita naar Kansas City ook een beetje gebruiken om een en ander te evalueren. Maar laat ik bij het begin beginnen in de vliegtuig hoofdstad van de wereld; Wichita. Want op het moment van opstaan hebben we een vreugdedansje gedaan, we hebben namelijk in onze 25e staat van de 50 verenigde staten geslapen. Dus we hebben 50% van onze missie gehaald, het mag dan ook wel eens een keer na 7 reizen in de Verenigde Staten. Het was gisteren wederom niet zo heel laat, dus we waren al vroeg op weg richting Kansas City. Nu is dit te doen via de snelweg, maar dat was te makkelijk. Dus hebben we een detour genomen om de prairies van deze staat te ontdekken. Via langgerekte wegen, waar de enige bochten in de weg verticaal zijn vanwege het heuvelige karakter van deze staat, waar er mee... Lees Door »

BBQ City

BBQ City

Vandaag is onze eerste rustdag na New Orleans, maar de regelmatig terugkerende lezer weet dat wij alles uit onze vakantie willen halen dus zaten we rond een uur of half tien al weer braaf aan het ontbijt in ons prima hotelletje. Het regent vanochtend, hetgeen iedereen, inclusief wijzelf, van harte verwelkomen. Het betekent dat we wat lagere temperaturen krijgen. Voor ons betekent het wel dat we in eerste instantie een binnenactiviteit moeten vinden en dat vinden we in het Nelson museum. Het museum staat zeer goed aangeschreven en herbergt kunst uit het verre verleden en de tegenwoordige tijd, maar ook een tijdelijke tentoonstelling over Monet en specifiek zijn schilderij “de waterlelies”. Het blijkt zelfs een behoorlijk unieke tentoonstelling, want het zijn eigenlijk 3 schilderijen, die naadloos op elkaar aansluiten en nu voor het eerst weer zijn samengevoegd zoals de meester het had gew... Lees Door »

Another Gateway to the West

Another Gateway to the West

Terwijl we over de Interstate razen door het prachtige landschap van South Dakota op weg naar Deadwood schrijf ik deze blog van afgelopen zaterdag. Zoals gewoonlijk gedurende het ontbijt, maken we weer even “ruzie” om wie er mag beginnen met rijden en dit keer was ik, Ramon, de gelukkige man en zat rond een uur of 10 achter het stuur van onze prachtige auto om via de wirwar van knooppunten Kansas City uit te rijden, wat overigens vrij eenvoudig ging. Het blijft geweldig rijden hier in dit mooie land en, buiten de steden, dorpen, natuur en mensen om, is het een van de mooiste onderdelen van onze vakanties hier. Vandaag hebben we niet zo’n hele lange rit voor de boeg die voornamelijk over de IInterstate gaat, langs de rivier de Missouri omhoog via de staten Missouri en Iowa om vervolgens de rivier weer over te steken en aan te komen, na ruim drie en halve uur, in de stad Omaha in de staat ... Lees Door »

The heart of Nowhere

The heart of Nowhere

Zoals ik gisteren al schreef was het laat, te laat, maar ’s avonds een vent, dus ook ’s ochtends een vent en dat moest ook wel, want ons staat een lange rit te wachten naar Valentine. Na het prima ontbijt in ons hotel zaten we rond een uur of tien in onze auto. En na wat aanwijzingen van Bram, de stem van Tomtom, zou deze voorlopig z’n kop houden, want de volgende aanwijzing zal pas over 275 mijl zijn, het eindpunt van vandaag. Volgens de westerlingen en oosterlingen van dit land zijn The Great Plaines, ook wel genoemd “Fly-over zone”, een gebied wat je moet mijden want er valt toch niets te zien. Maar naarmate onze rit vordert zijn we het daar helemaal niet mee eens. We rijden via een US Highway door schattige dorpen, het landschap is heuvelachtig en groen, het aantal potentiële biefstukken of melkmachines, ook wel bekend als koeien, is enorm en naarmate we dichter bij het hart van Amer... Lees Door »

Badlands, Bad Country?

Badlands, Bad Country?

Soms kan je dingen die je meemaakt niet beschrijven. Dit is zo’n moment. Want terwijl ik deze blog schrijf zijn we op weg naar Bismarck, North Dakota en rijden we door… niets. Want als ik van links naar rechts kijk zie ik groen, het asfalt van US 85 en weer groen. Geen huizen, geen mensen, geen reclame, geen telefoonbereik, af en toe een kudde schapen of koeien, maar verder… niets. Onbeschrijfelijk mooi, ongelofelijk niets en mateloos boeiend. Maar terug naar eergisteren waar we wakker werden in Valentine niet al te laat, om vervolgens snel op weg te gaan naar onze volgende stop Deadwood, South Dakota. Na Valentine zitten we al snel in onze volgende staat, maar ook in een nieuwe tijdzone, wat ons een uur tijdwinst oplevert en die we, op het moment van schrijven, alweer dreigen te verliezen. Het landschap van South Dakota is geweldig, maar wordt verpest door alle reclameborden... Lees Door »

Monuments Captured in Nature

Monuments Captured in Nature

We hadden vandaag een extra dag in Deadwood. Niet omdat Deadwood zo interessant is, maar vanwege de ligging in het natuurgebied dat de Black Hill’s word genoemd. We hadden voor vandaag vier activiteiten op het programma staan: Mount Rushmore, Custer State Park, Needles Highway en Crazy horse. Dat zou ons wel de hele dag kosten om af te werken. Na het simpele ontbijtje in de casino van ons Hotel (Celebrity hotel) en de koffie bekers gevuld voor onderweg vertrokken we tegen tienen. We waren in een goede bui omdat we wisten dat het een mooie dag zou worden. Het weer viel wat tegen. Het was frisjes en er zat regen in de lucht. Onze eerste bestemming zou Mount Rushmore worden. Toch nog een klein uurtje reiden vanuit Deadwood. Via de US385 zuid en de 244 met wat sanitaire onderbrekingen kwamen we tegen het eind van de ochtend aan bij National Park Mount Rushmore. Iedereen kent natuurlijk het g... Lees Door »

Enjoying the Plaines

Enjoying the Plaines

De Dakota’s zijn nog niet van ons af. Na Zuid Dakota gaan we vandaag naar Bismarck in Noord Dakota. Bismarck is wel de hoofdstad maar niet de grootste stad. Dat is Fargo waar we donderdag naar toe gaan. De gezelligheid van de vorige avond heeft ertoe geleid dat we de volgende dag niet zo vroeg wakker werden. Tegen half 10 waren we eruit. Eigenlijk wat aan de late kant omdat we toch nog een rit van meer dan 5 uur voor de boeg hadden. Daarnaast passeren we weer de tijdgrens zodat de klok weer een uur voorruit moest. Toch maar even snel ontbijten en de weg op. Volgens de navigatie zouden we tegen half zes aankomen in het hotel. Op zich een prima tijd omdat we geen plannen hadden in Bismarck. Er valt daar gewoon niet veel te doen. Wat wel moest gebeuren was het doen van de was. Na twee weken waren we toch wel door onze sokken en schone onderbroeken heen. De route naar Bismarck was verrassend... Lees Door »

HoDo

HoDo

Al in Nederland hadden we bedacht dat of Bismarck of Fargo niet veel zou kunnen zijn en daarom ideale plaatsen waren om even bij te komen van de afgelopen 2 weken en ons op te laden voor de grande finale in de grote steden Minneapolis, Madison en Chicago. Gisteren in Bismarck is dat aardig gelukt en hebben we ook nog het grootste gedeelte van onze was kunnen doen. Dus rond een uur of tien gooiden we onze fris gevulde koffers in onze superbak en zijn we gaan rijden naar Fargo. De rit was kort, maar 200 Mile, maar ook een stuk saaier en alhoewel we maar drie uur hoefden te rijden kwamen we vandaag dan ook een stuk vermoeider aan bij ons hotel in Fargo. Nu doen we en gedragen we ons natuurlijk als begin dertigers, maar de waarheid is hard en jullie weten dat we het niet meer zijn. En daarom besluiten we Fargo te laten voor wat het is en duiken ons nest in om een schoonheidslaapje te doen. N... Lees Door »

Mini-Apple

Mini-Apple

Terwijl ik deze blog schrijf zijn we al weer op weg naar Madison Winscon en in de audio-installatie van de auto draait de gesigneerde cd van Erik Koskinen. Zoals je in de vorige blog hebt kunnen lezen hebben we de avond in Fargo afgesloten met de band van Erik. Er ging een fles Wodka rond en de heren vroegen of we mee deden. Nou houden we wel van een drankje maar voor de Wodka hebben we toch maar vriendelijk bedankt. De heren vonden het erg gezellig me ons en we moesten beloven ons de volgende dag te melden voor een gratis CD. Bij het uitchecken, tegen half elf, was de band net de bus aan het inladen en werd de belofte van de vorige avond ingelost. Nadat de valet de auto had voorgereden, hebben we de navigatie ingesteld op onze eindbestemming van vandaag, Minneapolis. Ramon voelde zich het fitst van ons tweeën, dus die mocht met de vier uur durende rit beginnen. Over de rit valt niet zo ... Lees Door »

Purple Rain

Purple Rain

Vandaag hoeven we niet te rijden, dus hebben we ook geen reden om de wekker te zetten, maar omdat het gisteren niet al te laat was werden we rond een uur of half elf fris wakker te worden en een uur later waren we gereed om Minneapolis te ontdekken. Minneapolis is een grote, maar tegelijk een zeer overzichtelijke stad die vooral erg schoon is en zeer voetgangers- en fietservriendelijk is. Zo zijn er aparte stroken voor fietsers en kan je overal fietsen huren met je Credit Card. Maar ze gaan verder; deze stad ligt behoorlijk Noordelijk en de winters zijn bar en boos. Daarom zitten bijna alle winkels hier op de eerste verdieping van de wolkenkrabbers, die dan weer handig met elkaar zijn verbonden door middel van overdekte loopbruggen of zoals ze ze hier noemen “skybridges”. Hierdoor hoeven de inwoners van de stad de auto alleen nog maar te parkeren in de garages onder de wolkenkrabber en k... Lees Door »

Interstate 94

Interstate 94

We hebben ruzie. Ruzie met de iPhone wekkers welteverstaan, want al voor de tweede maal deze vakantie gaat er iets mis. Behoorlijk mis, want hij gaat niet af en we weten niet precies waar aan het ligt. Dat feit alleen al frustreert me de tent uit, want ik pretendeer toch een expert te zijn, maar belangrijker voor vandaag is dat we ons hebben verslapen terwijl we toch een redelijk pittige rit voor de boeg hebben. En zo gebeurde het dat we pas rond een uur of half twaalf in de auto zaten op weg naar Madison in de staat Wisconsin. En weer worden we verrast door de natuur en met name de diversiteit. Waren de ritten naar Fargo en Minneapolis redelijk saai, nu rijden we door een laag gebergte heen vergelijkbaar met het Duitse Sauerland en als je wat om je heen kan kijken verloopt zo’n rit toch veel vlotter. Misschien kan je je nog herinneren dat we op weg naar Bismarck 1 keer rechts af moesten... Lees Door »

Tour de Madison

Tour de Madison

Het is weer een rustdag dus hoeven we niet te rijden, geen wekker te zetten, maar zoals gewoonlijk zijn we ook deze dag weer behoorlijk druk. Want at in Minneapolis niet lukte, het huren van een fiets, lukt vandaag wel. Madison is niet voor niets de meest vriendelijke fietsstad en dat willen we graag uitproberen. Zo rond een uur of half twaalf waren we naar de dichtstbijzijnde fietsen verhuur gelopen om vervolgens twee stoere fietsen te huren en de stad te verkennen. Onze eerste stop was Capitol Square waar we eerst maar eens een brunch nuttigen, om voldoende energie te hebben om onze tocht te kunnen voortzetten. Niet per fiets, maar met de benenwagen, want als eerste hebben we de capitol van deze staat bezocht. Heel toevallig kwamen we binnen op het moment dat er een tour door het gebouw startte. En zo hebben we de gouverneurskamer, de hoorkamer, de rechtbank, de senaat en het huis van ... Lees Door »

The Last Miles

The Last Miles

De laatste reisdag staat voor vandaag op de planning. Een relatief korte rit van 2,5 uur die ons naar ons Hotel in Chicago zou brengen. We hadden daarom ook geen haast. Tegen 10:30 zaten we in onze SUV. We hadden Madisons al sneller achter ons gelaten. We hadden wel het ontbijt gemist in het hotel, dus we stopten bij een benzinepomp om wat broodjes, jus en koffie te halen. 30 mijl verderop was een rustplek waar we ons ontbijt hebben genuttigd. Het begon zachtjes te regenen. De we naar Chicago ging deels over tolwegen en kilometers van wegwerkzaamheden zodat het niet echt opschoot. Op stukken waar je 65 Miles mocht reed iedereen 70 of soms nog wel iets harder. Het rijdt het lekkerste om met de stroom mee te gaan omdat je anders links en rechts wordt ingehaald. Ramon had de eer om de laatste kilometers te mogen rijden. Chicago is een grote stad met een indrukwekkende skyline. Dus dat lever... Lees Door »

A Tribute

A Tribute

Dit is de stad… Dit is de stad waar je met een Starbucks koffie heerlijk kan slenteren, waar je nekpijn krijgt van het omhoog staren naar alle hoge gebouwen, waar je je uren kan doorbrengen in het Millennium Park en waar je je humeur niet laat verpesten door een regenbui. Dit is de stad waar architectuur letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt beleeft, waar oud en nieuw naadloos in elkaar over gaat en elkaar niet bijt, waar het niet uitmaakt dat woensdag eigenlijk donderdag moet zijn, waar zwervers zingen voor een Dollar of zelfs Credit Cards accepteren en waar je onverwacht de beste pizza van je leven eet. Dit is de stad waar je verbaast blijft over de vriendelijkheid van de mensen, waar je je cultureel en muzikaal helemaal kan opladen, waar je mijlen kan lopen zelfs over de magnifieke mijl, waar het openbaar vervoer zich onder, op en boven de grond zich afspeelt en waar je echt z... Lees Door »

Meeting the Greeter

Meeting the Greeter

Al in Nederland doen we veel voorwerk om het maximale uit onze vakantie’s te halen en zo spenderen we vele uren om leuke en interessante dingen te vinden. Zo vond Robert het Chicago Greeter programma; een organisatie van vrijwilligers die toeristen bepaalde aspecten of wijken van deze grote stad laat zien. Ik weet niet of het opgevallen is in de blog van gisteren, maar woensdag waren we al op de plek om de greeter te ontmoeten, maar we hadden ons een dag vergist. Tja, na bijna 3 weken vakantie vergeet je wel eens welke dag het is. Maar vandaag hadden we wel de goede dag te pakken en rond een uur of een ontmoette we Allen Schwartz bij het cultureel centrum van Chicago aan Michigan Avenue. We hadden vooraf een bepaalde voorkeur voor een wijk opgegeven, maar hadden daar achteraf wat spijt van en vroegen aan hem of het mogelijk was om een andere wijk te kunnen zien en, al was hij geen expert... Lees Door »

A Taste of Pride

A Taste of Pride

Terwijl we alweer boven Ierland vliegen schrijf ik het verhaal van gisteren; onze laatste hele dag van deze vakantie. En deze ochtend begon zeker niet al te vroeg, zodat we pas rond een uur of half twaalf aan het ontbijt zaten in onze hotelkamer. Ons kamer is van alle gemakken voorzien, behalve dan een stabiele internetverbinding, maar heeft een koelkast, magnetron en een koffiezetapparaat dus hadden we al de eerste dag in Chicago wat boodschappen gedaan, zodat we lekker kneuterig op de kamer konden ontbijten. Na de afwas, ja u leest het goed, zijn we maar weer eens deze mooie stad gaan verkennen. gisteren hadden we van twee aardige toeristen twee nog geldige kaartjes gekregen voor de hop on-hop off bus en deze hebben we maar genomen. Ondanks dat het wel heel erg toeristisch is, krijg je toch ook weer extra informatie en dat is dan mooi meegenomen en je krijgt bovenop zo’n bus toch... Lees Door »

The Road to Home

The Road to Home

Vanwege de late check out die we hadden geregeld konden we lekker uitslapen. En na een ontbijt en een laatste wandeling door deze mooie stad vertrokken we om twee uur uit het hotel per taxi naar O’hare; het internationale vliegveld van Chicago. En van daar gaat het allemaal heel erg snel en voordat we het wisten waren we geland op Schiphol. Heel even leek het er op dat we een probleem met de bagage zouden krijgen, maar gelukkig waren beide koffers meegekomen en nu rijden we alweer op de A1 richting huis terwijl Robert rijdt en ik dit verhaal schrijf. Eigenlijk zoals we al deze verhalen altijd hebben geschreven deze vakantie. En zo eindigt The Road to Nowhere veilig weer in het mooie Deventer en is het tijd voor een korte samenvatting. Want in het allereerste verhaal had ik al geschreven dat dit best een bijzondere reis zou worden, die wellicht zou kunnen tegenvallen. Eigenlijk zou ... Lees Door »

The Road to Nowhere

The Road to Nowhere

Zoals je al hebt kunnen lezen, was het plannen van deze trip totaal geen probleem. Nu nog hopen dat het natuurgeweld ons bespaart blijft, zodat we volop van deze geweldige reis kunnen genieten. Om te zien hoe onze reis naar nergens, maar ons uiteindelijk toch in the windy city zal brengen, verloopt, ben ik weer even achter m’n MacBook gekropen en met een heel handig programmaatje de reis gevisualiseerd. Lees Door »

Funky New Orleans

Funky New Orleans

Zoals je al in ons verhaal van vandaag hebt kunnen lezen hebben we Bourbon Street overgeslagen om Frenchmen Street te ontdekken. Hadden we het maar veel eerder gedaan, want deze straat, met z’n muziek en kroegen, is zo veel echter en natuurlijker dan eerst genoemde straat. In de wijk kwamen we ook een straatband van kleine opgeschoten jongens en meiden tegen, die de wijk letterlijk op z’n kop zette. Geniet mee! Lees Door »

An Angry Environment

An Angry Environment

Vandaag hebben we National Park the Badlands bezocht. Een dorre plek in het verdere groene en mooie South Dakota. Hier een korte impressie van hoe het park en de omgeving er uit ziet, waar we ook nog een hele vreemde vogel hebben vastgelegd. Lees Door »

Needles Highway

Needles Highway

The Black Hills zijn prachtig! Mount Rushmore en Custer State Park zijn indrukwekkend, maar the Needles Highway is overweldigend. Om een indruk te geven hoe deze weg rijdt hier een korte impressie. Lees Door »

En wat voor een rit! Een tocht die ons leidt naar maar liefst 14 gehuchten, dorpen, steden en de derde metropool van de Verenigde Staten. Een tocht ten westen van de rivier de Mississippi/Missouri door 12, waarvan 7 nog nooit bezochte, staten, met elk weer zijn eigen gewoontes, regels, natuur en mensen. Een tocht die maar weinig toeristen zullen rijden; het wordt niet voor niets “The Road to Nowhere” genoemd. Maar wij hebben er ongelofelijk veel zin in om dit niemandsland te ontdekken en ons voor de zevende maal over te geven aan dit geweldige land; the United States of America.


2011
Legenda

01. New Orleans, Louisiana
02. Natchez, Mississippi
03. Little Rock, Arkansas
04. Tulsa, Oklahoma
05. Wichita, Kansas
06. Kansas City, Missouri
07. Omaha, Nebraska
08. Valentine, Nebraska
09. Deadwood, South Dakota
10. Bismarck, North Dakota
11. Fargo, North Dakota
12. Minneapolis, Minnesota
13. Madison, Wisconsin
14. Chicago, Illinois